Γιώργος Πετρόπουλος: «Φέτα 5 ευρώ; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα!»

Ο Πελοποννήσιος τυροκόμος απορεί με όσα βλέπουν τα μάτια του...

O Γιώργος Πετρόπουλος, αντιπρόεδρος της Τυροκομική Μεσσήνης Αφοί Πετρόπουλοι, από τη Μεσσήνη της Πελοποννήσου, είναι τυροκόμος τρίτης γενιάς και δεν ‘μασάει’ τα λόγια του. Με τη φέτα και τη σφέλα, το θαυμάσιο ΠΟΠ τυρί του, φτάνει μέχρι τη Βοστώνη και το Βερολίνο αλλά στην Ελλάδα είναι υποχρεωμένος να αντιμετωπίζει μια σκληρή πραγματικότητα τυροκομικού …σουρεαλισμού.
Συνέντευξη: Θανάσης Αντωνίου. Φωτογραφίες: Γιώργος Διαμαντάκης

 

Με 23 πανελλαδικά βραβεία που έχει συγκεντρώσει σε διάφορους διαγωνισμούς, η εταιρεία του Γιώργου Πετρόπουλου είναι σαφές ότι ποντάρει στην ποιότητα, επιλογή που όπως φαίνεται τον ανταμείβει καθώς το 2018 οι πωλήσεις των προϊόντων του κινήθηκαν ανοδικά.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του το περασμένο φθινόπωρο στο πλαίσιο της έκθεσης Dairy Expo 2018, στην οποία συμμετείχε ως εκθέτης, συζητήσαμε μαζί του θέματα που αφορούν συνολικά τον κλάδο στον οποίο δραστηριοποιείται με επιτυχία.

Το εργοστάσιο της εταιρείας στη Μεσσήνη. Φωτο: αρχείο εταιρείας.

 

Dairy News| Ήταν μια ‘γαλακτοχρονιά’  το 2018 όπως είπατε πριν  λίγο σε επισκέπτη του περιπτέρου σας;

Γιώργος Πετρόπουλος| Ήταν πράγματι: με τα ίδια κοπάδια παράχθηκε περισσότερο γάλα. Από τη στιγμή που μπορούμε και απορροφούμε το γάλα χωρίς προβλήματα και διοχετεύουμε τα ποιοτικά προϊόντα μας στην αγορά, αυτή η εξέλιξη ήταν μάλλον θετική.  Συνεργαζόμαστε με περίπου 160 κτηνοτρόφους από τη Μεσσηνία και θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να στηρίζεις τη τοπική κοινωνία. Είναι κοντά στην έδρα μας οι παραγωγοί κι αυτό έχει αντίκτυπο στην ποιότητα του γάλακτος που φτάνει σε εμάς.  Άλλωστε εμείς φτιάχνουμε σφέλα, ένα μοναδικό προϊόν, ένα από τα 27 ΠΟΠ προϊόντα στην Ελλάδα που παράγεται αποκλειστικά σε Μεσσηνία και Λακωνία. Πρέπει λοιπόν και το γάλα να προέρχεται από το νομό μας…

Η συζήτηση για τις ελληνοποιήσεις και η αντιπαράθεση για το ποιος προστάτεψε ή θα προστατέψει τη φέτα σας αφορά καθόλου;

Γιώργος Πετρόπουλος| Μας ακουμπάει το πρόβλημα αλλά η συζήτηση είναι υποκριτική. Τα προβλήματα είναι συγκεκριμένα και τουλάχιστον εμείς που ανήκουμε στον ΟΔΙΠΠΑΦ και προσπαθούμε με άλλες οργανώσεις να δημιουργήσουμε  τη Διεπαγγελματική Οργάνωση Φέτας, έχουμε στείλει επιστολές στην πολιτεία στις οποίες εξηγούμε πως ακριβώς γίνονται οι ελληνοποιήσεις. Γράψαμε συγκεκριμένα πράγματα: ότι υπάρχουν τυροκομεία που έχουν μηχανήματα τα οποία κάνουν συμπύκνωση του γάλακτος που απαγορεύεται στη φέτα. Τι πιο απλό, για το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τον ΕΛΟΓΑΚ  να ελέγξουν τα τυροκομεία. Να ψάξουν για μηχανήματα συμπύκνωσης κι όποιος έχει, να χάνει την πιστοποίηση για φέτα. Απλά πράγματα.

 

Άποψη του παραγωγικού χώρου στο εργοστάσιο της εταιρείας Τυροκομική Μεσσήνης. Φωτο: αρχείο εταιρείας.

 

Το υπουργείο ισχυρίζεται ότι οι εισαγωγές δεν απαγορεύονται…

Γιώργος Πετρόπουλος| Καμία αντίρρηση. Δεν μπορούν όμως με το γάλα αυτό να τυροκομούν φέτα.  Τι πιο απλό να ελέγχεται στα σύνορα  κάθε βυτίο γάλακτος και να αναζητείται ο τελικός προορισμός του- δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι τυροκομείο που παράγει φέτα. Στην Τρίπολη, πριν από δύο χρόνια,  ανακαλύψαμε γάλα από τη Σαρδηνία. Όταν το δικό μας πουλιόταν ένα ευρώ, ερχόταν στην Τρίπολη ιταλικό γάλα  παραδοτέο στα 74 λεπτά. Φτάσαμε στο σημείο να πωλείται το γάλα στην Ελλάδα σήμερα στα 75 λεπτά. Τι θα κάνουν οι κτηνοτρόφοι; Δεν θα κλείσουν τις εκμεταλλεύσεις τους; Η ευθύνη είναι ξεκάθαρα των πολιτικών. Ο ΕΛΟΓΑΚ δεν ελέγχει τα τυροκομεία κι ο ΕΦΕΤ δεν ελέγχει την αγορά. Δεν υπάρχει πολιτική βούληση, γι΄ αυτό θεωρώ ότι η συζήτηση είναι υποκριτική. Αν καταστραφεί η κτηνοτροφία στην Ελλάδα, θα είναι με ευθύνη των πολιτικών που αφήνουν ανεξέλεγκτη  μια συντεχνία να ρίχνει τις τιμές.

Πως τα πάτε εσείς ως εταιρεία;

Γιώργος Πετρόπουλος| Είμαστε από το 1950, ξεκίνησε η γιαγιά μου, συνέχισαν ο πατέρας μου και ο θείος μου κι εμείς, τα παιδιά τους, είμαστε πλέον η τρίτη γενιά. Το 2009 δημιουργήσαμε καινούργιο εργοστάσιο στη Μεσσήνη.  Μέσα στην κρίση ποντάραμε στην ποιότητα, επενδύσαμε κεφάλαια στην πατρίδα και το νομό μας, αποδίδουμε φόρους και παλεύουμε μόνοι μας. Σήμερα ετοιμάζουμε πάλι μια νέα επένδυση για να αναβαθμίσουμε το τυροκομείο μας με σκοπό να αυξήσουμε την παραγωγικότητα.

Βραβευμένη και πολυταξιδεμένη η φέτα της Τυροκομική Μεσσήνης είναι αναμφίβολα το κυρίαρχο προϊόν της. Φωτο: αρχείο εταιρείας.

 

Μέχρι που φτάνουν τα προϊόντα σας;

Γιώργος Πετρόπουλος| Με δικά μας αυτοκίνητα κι απευθείας από το εργοστάσιό μας εξυπηρετούμε Μεσσηνία, Λακωνία, Αττική και Πάτρα. Έχουμε αντιπρόσωπο στη Θεσσαλονίκη, στέλνουμε με μεταφορικές εταιρείες σε διάφορα σημεία στην υπόλοιπη Ελλάδα και κάνουμε μικρές εξαγωγές. Προϊόντα μας υπάρχουν στον Σκλαβενίτη, μια λιανεμπορική αλυσίδα  που πληρώνει την ποιότητα.

Με τις εξαγωγές τι γίνεται;

Γιώργος Πετρόπουλος| Εξάγουμε μικρές ποσότητες σφέλας στις ΗΠΑ και φέτα  στην Αγγλία και τη Γερμανία. Οι εξαγωγές θέλουν χρόνο κι εμείς πάμε σιγά σιγά. Το πρόβλημα που υπάρχει και στο εξωτερικό – όπως και στην Ελλάδα- είναι ότι υπάρχουν τυροκομεία τα οποία πουλάνε φέτα, π.χ. στη Δανία, με 5 ευρώ το κιλό. Πως είναι δυνατόν; Όπως λοιπόν δεν μπορούμε εύκολα να πουλήσουμε  φέτα στην Ελλάδα εξαιτίας αυτού του είδους ανταγωνισμού, έτσι δεν μπορούμε να εξάγουμε εύκολα φέτα. Θεωρούμαστε ‘ακριβοί’…

 

Ακούμε πολλά κύριε Πετρόπουλε για τον τουρισμό. Πιστεύετε ότι θα βοηθήσει την τυροκομία και τη φέτα;

Γιώργος Πετρόπουλος| Ο τουρισμός έχει βοηθήσει την εταιρεία μας, όχι όμως κατά το ποσοστό που αυξήθηκε συνολικά στην Ελλάδα. Τα ξενοδοχεία- το ξέρετε- δίνουν στους πελάτες τους λευκό τυρί άλμης δυσφημίζοντας έτσι τη φέτα. Υπάρχουν ασφαλώς και ξενοδοχεία που δίνουν πραγματική φέτα κι αληθινό ελληνικό πρωινό. Μ’ αυτά, τα λιγοστά, ξενοδοχεία συνεργαζόμαστε γι’ αυτό και είναι μικρή η επίδραση της αύξησης του τουρισμού στην εταιρεία μας.

Λένε ότι πολυτέλεια σε ένα ξενοδοχείο δεν είναι το τζακούζι αλλά η φέτα και το θυμαρίσιο μέλι στο πρωινό. Συμφωνείτε;

Γιώργος Πετρόπουλος| Είναι σωστό. Υπάρχουν ξενοδοχεία που χρεώνουν – το minimum- 300 ευρώ το βράδυ και δεν ξέρω πόσες χιλιάδες για μια σουίτα σε Άραβα πελάτη, και δεν έχουν ποιότητα στα τρόφιμά τους. Δεν γίνεται αυτό! Παρέχουν τα πάντα σε πρίγκιπες και κάνουν οικονομία στη φέτα… Ο τουρισμός πρέπει να ‘δέσει’ με την πρωτογενή παραγωγή και τη μεταποίηση. Είμαστε λοιπόν πολύ θετικοί στις προσπάθειες ανάδειξης του αγροτουρισμού, αρκεί να μπει στη συνείδηση του επαγγελματία που ασχολείται με τον τουρισμό.

Παραγωγή στο εργοστάσιο της εταιρείας Τυροκομική Μεσσήνης. Φωτο: αρχείο εταιρείας.

Σφέλα: το ‘ξαδελφάκι’ της φέτας

Πριν 100 χρόνια τη σφέλα την έλεγαν ‘η φέτα της φωτιάς’ διότι ακολουθείτο η διαδικασία της φέτας μέχρι ενός σημείου και στη συνέχεια έβαζαν και πάλι το τυρόπηγμα στη φωτιά, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.
Το τυρόπηγμα ‘ξαναψήνεται’ στους  40ο C κι αυτό το δεύτερο ψήσιμο της έδωσε το παρατσούκλι ‘φέτα της φωτιάς’.
Το δεύτερο ψήσιμο κάνει το πήγμα σκληρό και σε συνδυασμό με το ψιλό κόψιμο και  την πικάντικη πυτιά που χρησιμοποιείται το τυρί γίνεται πικάντικο. Μπορεί να γίνει τηγανητό σαγανάκι, να προσφερθεί στο τραπέζι.
Πήρε το όνομά της από τον τρόπο τεμαχισμού: τα κομμάτια της σφέλας είναι λεπτές λωρίδες, ‘σφελίδες’ όπως αποκαλούνταν κι από εκεί βγήκε ο όρος.

You might also like