Γιώργος Κούζας [Κατερίνη]:Μπήκαμε σε πρόγραμμα και πήραμε χρήματα μετά από 3 χρόνια!
Το Dairy News με έναν από τους σημαντικούς αγελαδοτρόφους της Κεντρικής Μακεδονίας
Στην εκπαίδευση νέων κτηνοτρόφων σε μια ανώτατη Σχολή Κτηνοτροφίας εναποθέτει τις ελπίδες του, για την κάλυψη του ελλειμματικού σήμερα εξειδικευμένου προσωπικού στην κτηνοτροφία, ο Γιώργος Κούζας. Ο ίδιος, μετά από 30 χρόνια στο επάγγελμα, συνεχίζει να παλεύει και να ονειρεύεται μια πιο σύγχρονη και πιο αποδοτική μονάδα.
Ο Γιώργος Κούζας, 68 ετών σήμερα, ασχολείται με την αγελαδοτροφία εδώ και 30 χρόνια. Ξεκίνησε το 1995 με 65 μοσχίδες και σήμερα έχει 340 αγελάδες αρμεγόμενες με τα παράγωγά τους. Μέσω συνεχών προσπαθειών γενετικής βελτίωσης έχει καταφέρει σήμερα να έχει ένα υγιές και αποδοτικό κοπάδι στις εγκαταστάσεις της φάρμας του, λίγο έξω από την Κατερίνη. «Η γενετική βελτίωση είναι ένα παζλ, το οποίο δεν μπορείς να τελειώσεις ποτέ» μας λέει χαμογελώντας, όταν τον ρωτάμε πώς τα κατάφερε.
Παράγει από 12,5 μέχρι και 13 τόνους γάλα ημερησίως στα υψηλά επίπεδα της σεζόν, γάλα το οποίο το δίνει στην ΜΕΒΓΑΛ. «Το γάλα μας έχει 4,6% λίπος και 3,6% πρωτεΐνη, είναι πολύ ποιοτικό γάλα» μας λέει
Πέρυσι βραβεύτηκε από την την Ένωση Φυλής Χολστάιν, στην Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της Zootechnia 2025. Κατά τη διάρκεια εκείνης της εκδήλωσης, ο καθηγητής Γεώργιος Βαλεργάκης παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα εισήγηση στην οποία επιχείρησε, χρησιμοποιώντας πρόσφατα στοιχεία, να ανακρούσει την εντύπωση που υπάρχει διεθνώς, ακόμα και σε επιστημονικούς κύκλους, ότι η αγελαδοτροφία αποτελεί πρόβλημα για το περιβάλλον. Ζητάμε από τον κτηνοτρόφο από την Πιερία τη δική του γνώμη για το σημαντικό αυτό ζήτημα -το οποίο έχει δημιουργήσει ήδη εντάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Ευτυχώς που υπάρχουν καθηγητές με γνώση του αντικειμένου, οι οποίοι μας στηρίζουν, ελάχιστοι βέβαια, χρησιμοποιώντας στοιχεία και όχι λόγια. Είναι πάντα ευχάριστο να ακούμε τον καθηγητή Βαλεργάκη. Δεν ξέρω πόσοι από μας γνώριζαν τα στοιχεία για το περιβάλλον που παρουσίασε σήμερα» μας είπε για να τονίσει ακολούθως: «Υποψιάζομαι ότι υπάρχει κάποια προσπάθεια να σβήσει η κτηνοτροφία και να προωθήσουν κάτι άλλο στη θέση της αγελαδοτροφίας…».
Ξεχάστε το κράτος
Μετά από 30 χρόνια στο επάγγελμα του κτηνοτρόφου, ο Γιώργος Κούζας έχει αποκομίσει πολλές θετικές και αρνητικές εμπειρίες, έτσι, ώστε, όταν τον ρωτάμε για τον κλάδο στον οποίο δραστηριοποιείται, η άποψή του είναι ένα προσωπικό βίωμα και όχι μια απλή παρατήρηση. «Από το ελληνικό κράτος δεν έχω καμία απαίτηση, γιατί γνωρίζω καλά πως -αν απευθυνθείς για βοήθεια- το πιο πιθανόν είναι να σου βάλει… τρικλοποδιά. Ό,τι κάνουμε, μόνοι μας» επιμένει.
Όπως μας εξηγεί, κάθε φορά που ο κτηνοτρόφος συναναστρέφεται με το κράτος βρίσκει τοίχο μπροστά του: άλλοτε είναι η άγνοια των κρατικών υπαλλήλων, άλλοτε η γραφειοκρατία, άλλοτε η νομοθεσία που δεν επιτρέπει τα αυτονόητα και άλλοτε τα ζητήματα του περιβάλλοντος.
«Έχω την αίσθηση ότι είμαστε πίσω από το φεγγάρι…» τονίζει και με τη φράση αυτή σχολιάζει την απαρχαιωμένη νομοθεσία του ελληνικού κράτους, η οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, απαγορεύει στον επαγγελματία της εκτροφής να ρίξει μέχρι και την κοπριά στο χωράφι του!
«Υπάρχει μια νομοθεσία από το 1995 για το ζήτημα αυτό και εμείς προσπαθούμε να την άρουμε από το 2016. Κοινοποιήσαμε στις ελληνικές αρχές νομοθεσίες από ξένα κράτη -Γερμανία, Ολλανδία, ΗΠΑ, Καναδάς- ζητώντας να ισχύσει εδώ αυτό που ισχύει έξω, μήπως και αλλάξει κάτι. Αλλά δεν κουνιέται φύλλο» επισημαίνει ο Γιώργος Κούζας.
Ο κτηνοτρόφος από την Πιερία δεν παράγει παρά ελάχιστες ζωοτροφές, διότι δεν έχει ιδιόκτητη γη, όμως έχει άποψη για το μείζον αυτό ζήτημα. «Όταν έχεις ένα μεγάλο κοπάδι, όπως εμείς, όταν δε βρίσκεις εξειδικευμένο εργατικό προσωπικό που θα σου επιτρέψει να κάνεις και κάτι άλλο, πού να βρεθεί χρόνος να ασχοληθούμε με τη γεωργία για να παραγάγουμε ζωοτροφές;» αναρωτιέται ο συνομιλητής μας. Αυτό το διάστημα οι τιμές των ζωοτροφών έχουν κάπως υποχωρήσει, αλλά όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν στα ύψη, μας ενημερώνει.
Ο Γιώργος Κούζας συνεργάζεται με την GEA Westfalia, για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της εκμετάλλευσής του με ρομποτικά αρμεκτήρια (ανέγερση νέας εγκατάστασης δίπλα στην υφιστάμενη), περιμένει όμως και αυτός, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, τη βοήθεια από τον Αναπτυξιακό Νόμο. «Περιμέναμε τον Αναπτυξιακό για δυόμισι χρόνια. Και τι έγινε; Υποχρεωθήκαμε να τα κάνουμε όλα με δική μας χρηματοδότηση… Ακούμε ότι υπάρχουν κεφάλαια, ότι υπάρχουν προγράμματα… Πού’ ναι τα προγράμματα;» αναρωτιέται.
Η επιχείρησή του έχει φτάσει σε ένα επίπεδο οργάνωσης που μπορεί να χρηματοδοτήσει επενδύσεις με ίδια κεφάλαια, αυτό όμως είναι κάτι ριψοκίνδυνο για άλλους συναδέλφους του. «Τα νέα παιδιά που θέλουν να μπουν στο επάγγελμα, αλλά δε διαθέτουν ίδια κεφάλαια, πρέπει να προσέξουν να μην πέσουν στην παγίδα των χρεών και τα χάσουν όλα. Γιατί, οι όροι με τα χρήματα δεν τηρούνται: μπήκαμε στο παρελθόν σε προγράμματα και πήραμε τα χρήματα μετά από 3-4 χρόνια» μας εκμυστηρεύεται.
Η αγελαδοτροφία αύριο
Ποιο θα είναι το μέλλον της αγελαδοτροφίας; Και πώς αντιλαμβάνεται ένας παραγωγός από την Πιερία την άποψη που ακούμε συχνά, ότι για να είναι βιώσιμη η ελληνική αγελαδοτροφία θα πρέπει οι μονάδες να ξεπερνούν τα 1.000 ζώα;
«Είναι αλήθεια αυτό που λέτε. Για να πάμε, όμως, στις 1.000 αγελάδες, πρέπει να έχουμε εξειδικευμένο προσωπικό. Στην Ελλάδα δεν έχουμε κάτι τέτοιο. Να πάμε στις 1.000 αγελάδες. Θα πάρουμε, όμως, την αντίστοιχη παραγωγή που παίρνουμε σήμερα με τις 300; Μεγάλο ερώτημα!» μας λέει και συνεχίζει τον συλλογισμό του: «Πώς θα πάρουμε μια τέτοια παραγωγή; Εδώ είμαστε μέρα νύχτα στα ζώα, για να φτάσουμε τα σημερινά νούμερα των 12-13 τόνων γάλακτος τη μέρα…».
«Για να μπούμε σε πρόγραμμα, μας λένε, πρέπει να μπούμε στη μεταποίηση. Δεν μπορούμε όμως να ασχοληθούμε με τη μεταποίηση, είμαστε όλη μέρα στην… παραγωγή» Γιώργος Κούζας
Σύμφωνα με τον Γιώργο Κούζα, το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί με τη δημιουργία μιας Σχολής Κτηνοτροφίας, η οποία να δημιουργεί καταρτισμένους κτηνοτρόφους, διότι με τους ανειδίκευτους εργάτες η προσπάθεια των Ελλήνων κτηνοτρόφων είναι καταδικασμένη.
Ο κτηνοτρόφος από την Κατερίνη θυμάται τα ταξίδια που πραγματοποίησε τα τελευταία χρόνια σε κορυφαίες κτηνοτροφικές χώρες, όπως η Γαλλία, όπου και θαύμασε το σύστημά της. «Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Γαλλία παράγει μέσα σε 3-4 χρόνια καταρτισμένα παιδιά, τα οποία μπορείς να τα βάλεις στη μονάδα και αμέσως να κάνουν σιτηρέσιο, να είναι υπεύθυνα στο αρμεκτήριο, να κάνουν σπερματεγχύσεις κ.ά. Εδώ δεν υπάρχουν τέτοιοι επαγγελματίες…» ξεκαθαρίζει.
