Tι σχέση έχει το φεγγάρι με το τυρί σας;

Ποιοτικός έλεγχος στη γαλακτοβιομηχανία

Στις 21 Ιουλίου του 1969, περίπου 650 εκατ. άνθρωποι, είδαν τον Buzz Aldrin και τον Neil Armstrong να περπατούν για πρώτη φορά στο φεγγάρι. Αυτό που δεν είδαν όμως, ήταν μια ιδιαίτερη κατασκευή που άφησαν εκεί με σκοπό μια πολύ σημαντική επιστημονική μελέτη.
Κείμενο: Σπύρος Μάρκος*

 

Με κόστος 4 εκατ. δολάρια για κάθε κιλό που θα μετέφερε το Apollo 11 στο φεγγάρι, η επιλογή θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτική. Η διαστάσεων 48×48 εκ. κατασκευή, έφερε στην επιφάνειά της 100 ειδικά σχεδιασμένους ανακλαστήρες, η ευφυής κατασκευή των οποίων, ανάγκαζε το φως που έπεφτε υπό οποιαδήποτε γωνία, να συγκεντρώνεται και να αποστέλλεται πίσω, από το κεντρικό σημείο του κάθε ανακλαστήρα.

Η διάταξη σχεδιάστηκε για να αντανακλά τους παλμούς του φωτός λέιζερ που θα πυροδοτούνταν από τη Γη. Η ιδέα ήταν να προσδιοριστεί ο χρόνος ταξιδιού μετ ‘ επιστροφής του παλμού λέιζερ από τη Γη στη Σελήνη και πάλι πίσω, υπολογίζοντας έτσι την απόσταση μεταξύ των δύο σωμάτων.

Η κατασκευή που μετέφερε το Apollo 11  στη σελήνη και έφερε στην επιφάνειά της 100 ειδικά σχεδιασμένους ανακλαστήρες. Πηγή: NASA Science.

 

Η ακρίβεια των μετρήσεων

Η ακρίβεια των ανακλαστήρων (γνωστών και ως «γωνιακών κύβων» ή “cube corners”) ήταν τέτοια που επέτρεψε  η ανάκλαση του φωτός από την σελήνη, να ανιχνευθεί με ακρίβεια τριών εκατοστών (±3 cm) από το σημείο που αναμενόταν!

Για να εκτιμήσει κανείς το μέγεθος της ακρίβειας, είναι αρκετό να σκεφθεί ότι μια απόκλιση του φωτός κατά 0,1°μοίρες, από τους γωνιακούς κύβους, θα σήμαινε ότι το σήμα θα ανιχνευόταν περισσότερο από 600 χλμ. μακριά από το σημείο που αναμενόταν. Αυτό το επίπεδο ακρίβειας αντιπροσωπεύει μία από τις πιο ακριβείς μετρήσεις απόστασης που έγιναν ποτέ.

Εξίσου εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι παρόλες τις αντίξοες συνθήκες στην επιφάνεια της σελήνης, ο ανακλαστήρας αυτός παραμένει το μόνο ενεργό πείραμα από την αποστολή του 1969, που εξακολουθεί και παρέχει δεδομένα μετρήσεων.

Όλα αυτά τα χρόνια, οι επιστήμονες μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν την τροχιά της Σελήνης και τα δεδομένα που έλαβαν για να μελετήσουν γεγονότα που συμβαίνουν στη Γη, οδηγώντας σε σημαντική επιστημονική πρόοδο. Η σεληνιακή εμβέλεια, τους βοήθησε να προσδιορίσουν την κίνηση των τεκτονικών πλακών και τις αλλαγές στο μήκος της ημέρας της Γης  (ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου στη διάρκεια του έτους). Υπολόγισαν ότι η Σελήνη απομακρύνεται από τη Γη κατά περίπου 3,7 εκατοστά κάθε χρόνο. Αποκάλυψαν  μικρές αλλά σταθερές αλλαγές στο σχήμα της Γης.

Επιβεβαίωσαν τις προβλέψεις της θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Υπολόγισαν τις μάζες των δύοσωμάτων (Γης-Σελήνης) και ακόμη έκαναν ακριβείς αναλύσεις των ηλιακών εκλείψεων έως και το 1400 π.Χ.

Εφαρμογή στη …γη

Ο επιχρυσωμένος γωνιακός κύβος (cube corner).

Οι επιστήμονες της Bruker που ευφυώς σχεδίασαν και δημιούργησαν τους γωνιακούς κύβους για τη NASA, σκέφθηκαν νέους τρόπους εφαρμογής τους. Διαπνεόμενη από ένα πνεύμα αρτιότητας, τελειότητας και προσοχής στη λεπτομέρεια, η Bruker πάντα σχεδίαζε πρωτοποριακά επιστημονικά συστήματα υψηλής ακρίβειας.

Έτσι, ένας τέτοιος γωνιακός κύβος, αποτελεί πλέον την καρδιά του οπτικού συστήματος, του  αναλυτή γαλακτοκομικών MPA II.  Του συστήματος  που προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη λύση για την ανάλυση των χημικών  συστατικών, σε όλα τα πιθανά δείγματα μιας γαλακτοβιομηχανίας. Το άφθαρτο ιντερφερόμετρο γωνιακών κύβων της Bruker είναι η επιτομή της τεχνολογίας των σύγχρονων αναλυτών γαλακτοκομικών: Δεν επηρεάζεται από δονήσεις και διακυμάνσεις στην εξωτερική θερμοκρασία. Έχει την υψηλότερη επαναληψιμότητα: 0,006 cm-1, την καλύτερη ακρίβεια: 0,1 cm-1, την υψηλότερη ανάλυση: 2 cm-1 και παραμένει μόνιμα ευθυγραμμισμένο!

Αυτό όμως που πρακτικά αντιλαμβάνεται ο χρήστης του συστήματος, είναι ότι λιπαρά, πρωτεΐνες, λακτόζη, υγρασία, στερεά, αλατότητα και άλλα συστατικά αναλύονται σε δευτερόλεπτα και με την ίδια ευκολία, τόσο στο γάλα (νωπό και παστεριωμένο) όσο και στο γιαούρτι, την κρέμα, το τυρί, τις σκόνες ακόμη και τις ζωοτροφές και κάθε πιθανό δείγμα που μπορεί να ενδιαφέρει μια καθετοποιημένη γαλακτοβιομηχανία.

Στερεά, υγρά, ημίρρευστα δείγματα για πρώτη φορά, όλα σε μια συσκευή.

 

Η τεχνολογία και η Γερμανική κατασκευαστική αρτιότητα της Bruker, έχει δημιουργήσει ένα σύστημα απίστευτης σταθερότητας, που δεν απαιτεί επαναβαθμονομήσεις, εξαιρετικά ανθεκτικό για πρακτικά απεριόριστη βιομηχανική χρήση. Ένα σύστημα που απαιτεί ελάχιστη συντήρηση.

Πίσω από το περίβλημα του MPA II μια ακούραστη γερμανική μηχανή δουλεύει με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού, ενώ ο χειριστής μπροστά στην οθόνη του, ξέγνοιαστος, με μεγάλη ευκολία, απολαμβάνει χιλιάδες σταθερά ποιοτικές μετρήσεις για πάντα. Το MPA II είναι το αποτέλεσμα της τεχνολογικής υπεροχής που έστειλε την Bruker στο φεγγάρι. Είναι το σύστημα ανάλυσης με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο στον τομέα του και αξίζει να είναι το σύστημα που θα αποτελέσει την καρδιά του Ποιοτικού Ελέγχου της σύγχρονης γαλακτοβιομηχανίας στη νέα εποχή.

*   Ο Σπύρος Μάρκος είναι Βιολόγος – Βιοτεχνολόγος Τροφίμων (MSc). Εργάζεται στη Διεύθυνση Πωλήσεων Βιομηχανίας στην Εταιρεία ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε. 

You might also like