Συσκευασία: Άκαμπτη ή εύκαμπτη, καινοτόμα και μοναδική

Η σημασία της συσκευασίας στον κλάδο των γαλακτοκομικών και οι εξελίξεις της

Διαρκείς κι εντυπωσιακές είναι οι εξελίξεις στον κλάδο της συσκευασίας, ενώ νέοι στόχοι τίθενται όσον αφορά τη διαχείρισή της από διεθνείς θεσμικούς φορείς, κυβερνήσεις, οργανώσεις πολιτών και επιχειρήσεις. Στον γαλακτοκομικό/τυροκομικό κλάδο το ενδιαφέρον, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι κατά τι μεγαλύτερο.

Επιμέλεια: Θανάσης Αντωνίου

 

Η γαλακτοβιομηχανία εξελίσσεται διαρκώς, για να ανταποκριθεί στις νέες καταναλωτικές τάσεις, να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο κόστος παραγωγής αλλά και για να συμμορφωθεί με τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις που θέτουν κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.

Μεταξύ των κρίσιμων στοιχείων που οδηγούν κι επηρεάζουν τις εξελίξεις είναι η συσκευασία, όπου τόσο οι άκαμπτες, όσο και οι ευέλικτες λύσεις διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο.  Κάθε τύπος συσκευασίας εξυπηρετεί διαφορετικούς σκοπούς, καλύπτοντας τις διαφορετικές ανάγκες των παραγωγών γαλακτοκομικών προϊόντων, των λιανοπωλητών και των καταναλωτών.

Υψηλή ζήτηση

Στο σύνολό τους, οι συσκευασίες γαλακτοκομικών προϊόντων θα συνεχίσουν να έχουν υψηλή ζήτηση. Σύμφωνα με την Grand View Research, η αγορά συσκευασίας γαλακτοκομικών προϊόντων αποτιμήθηκε σε 31 εκατ. δολάρια το 2023 και αναμένεται να αυξηθεί με σύνθετο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 2,7% έως το 2030.

Οι επιχειρήσεις καλούνται σήμερα να επιλέξουν από μια ευρεία γκάμα λύσεων, αλλά σε κάθε περίπτωση, για να επιλέξουν συσκευασία, εξετάζουν πρωτίστως αν αυτή διασφαλίζει την ποιότητα του προϊόντος. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε βακτηριακή μόλυνση και αλλοιώνονται γρήγορα, αν δε συσκευαστούν σωστά.

Η ασηπτική συσκευασία είναι μία από τις επιλογές, η χρήση των οποίων έχει αυξηθεί στον κλάδο των γαλακτοκομικών προϊόντων. Κατάλληλες τόσο για άκαμπτες, όσο και για εύκαμπτες μορφές, οι ασηπτικές και οι συσκευασίες παρατεταμένης διάρκειας ζωής (Extended Shelf Life – ESL) επιτρέπουν στους μεταποιητές γαλακτοκομικών προϊόντων να μετριάσουν τις πιθανές μολύνσεις, τοποθετώντας τα προϊόντα σε προ-αποστειρωμένα δοχεία σε ένα υγιεινό περιβάλλον.

Αυτή η πρακτική συμβάλλει στην καθυστέρηση της αλλοίωσης, οδηγώντας σε μειωμένη σπατάλη τροφίμων. Οι κορυφαίοι κατασκευαστές συσκευασιών στον κόσμο προωθούν την τεχνογνωσία στην ασηπτική συσκευασία και μελετούν νέους τρόπους, για να βοηθήσουν τους κατασκευαστές να κατανοήσουν τα οφέλη της ασηπτικής συσκευασίας.

Συσκευασία της INEOS Styrolution από μηχανικά ανακυκλωμένο πολυστυρένιο για τα γιαούρτια της γερμανικής Müller

 

Βιωσιμότητα σε πρώτο πλάνο

Η βιωσιμότητα παραμένει κυρίαρχη τάση για τη συσκευασία γαλακτοκομικών προϊόντων. Ο στόχος των διεθνών φορέων αλλά και των επιμέρους εθνικών κυβερνήσεων και των επιχειρήσεων, ασφαλώς, είναι να γίνουν οι συσκευασίες γαλακτοκομικών προϊόντων πιο βιώσιμες και να υιοθετηθούν πρακτικές περιβαλλοντικής, κοινωνικής πολιτικής και διακυβέρνησης (ESG). Ταυτόχρονα, όμως, οι εταιρείες μπορούν να επωφεληθούν οικονομικά από τη μετάβαση σε φιλικές προς το περιβάλλον συσκευασίες.

Μια μελέτη του 2023 από την McKinsey & Co. κατέληξε στο συμπέρασμα ότι: «Τα εκφρασμένα συναισθήματα των καταναλωτών σχετικά με τους ισχυρισμούς προϊόντων που σχετίζονται με την ESG μεταφράζονται, κατά μέσο όρο, σε πραγματική συμπεριφορά δαπανών». Όσον αφορά τα υλικά, οι εταιρείες χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο πλαστικά χαμηλών εκπομπών, όπως το γραμμικό πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας (Linear low-density polyethylene – LLDPE) και το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (το γνωστό μας PET) για φιάλες και σακουλάκια.

Επιπλέον, οι εταιρείες αναζητούν και βρίσκουν νέους τρόπους, για να κάνουν τα υλικά που συνήθως είναι δύσκολο να ανακυκλωθούν πιο φιλικά προς το περιβάλλον. Πρόσφατα, μια γερμανική εταιρεία παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων (Müller) συνεργάστηκε με εταιρεία συσκευασίας (INEOS Styrolution) για την ανάπτυξη μιας συσκευασίας γιαουρτιού από μηχανικά ανακυκλωμένο πολυστυρένιο.

Στον παραγωγό η ευθύνη

Την 1η Απριλίου, τέθηκε σε ισχύ στο Ηνωμένο Βασίλειο ο κανονισμός για την “Επεκταμένη Ευθύνη   Παραγωγού (Extended Producer Responsibility – EPR)”. Ο κανονισμός αυτός, σε γενικές γραμμές,  μεταφέρει την κύρια ευθύνη για τη συλλογή και την ανακύκλωση των συσκευασιών από τις αρχές και τους Δήμους στον ιδιωτικό τομέα. Ο τελευταίος καλείται πλέον να συλλέγει δεδομένα σχετικά με τις συσκευασίες που προμηθεύονται ή εισάγουν οι επιχειρήσεις στην κάθε χώρα -στην προκειμένη περίπτωση το Η.Β.

Σκοπός του κανονισμού είναι να ‘επιβαρύνει’ τους ίδιους τους παραγωγούς με το κόστος διαχείρισης και ανακύκλωσης συσκευασιών. Στοχεύει, επίσης, στην αύξηση της ανακύκλωσης και στη μείωση των ‘υπερβολικών’ συσκευασιών. Στην άλλη άκρη της Μάγχης, η ΕΕ προσπαθεί να εναρμονίσει τους κανόνες συσκευασίας των κρατών μελών της. Αυτή η εναρμόνιση περιλαμβάνει νέους κανονισμούς για τα συστήματα EPR των κρατών μελών.


Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από το άρθρο της Gill Hyslop «Making green affordable: Tackling the true cost of sustainable food packaging» στο site Dairy Reporter και από το άρθρο του Bobby Douglas: «What is the future of rigid and flexible packaging in dairy?» στην ιστοσελίδα Dairy Foods.

You might also like