Θανάσης Χατέλος: «Οι εταιρείες δίνουν… μάχη για το γάλα της Σαμοθράκης»
Στη Σαμοθράκη το Dairy News συνάντησε έναν μάχιμο κτηνοτρόφο που παλεύει κόντρα σε όλα τα προβλήματα και δεν είναι και λίγα
O 45χρονος Σαμοθρακιώτης κτηνοτρόφος Θανάσης Χατέλος εκτρέφει περίπου 400 αιγοπρόβατα, από τα οποία αρμεγόμενα είναι αυτή τη στιγμή περίπου τα 150. Τον συναντήσαμε στην Καμαριώτισσα, το λιμάνι του νησιού και συζητήσαμε μαζί του για το πόσο δύσκολο είναι να εκτρέφεις ζώα στο ακριτικό νησί.
Dairy News | Κύριε Χατέλο, πώς πάει αυτό το διάστημα η κτηνοτροφία στην Σαμοθράκη;
Θ. Χατέλος | Δύσκολα τα πράγματα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι πανάκριβες ζωοτροφές. Τις αγοράζουμε σε διπλή τιμή, μεσολαβεί και η θάλασσα και αντιλαμβάνεστε το κόστος… Η βοσκοϊκανότητα του νησιού είναι περιορισμένη και οι καιρικές συνθήκες τον χειμώνα δύσκολες. Δεν μπορούν να ταϊστούν τα ζώα μόνο με βοσκή. Σπέρνουμε, αλλά δε φτάνουν. Επομένως, αγοράζουμε και, μάλιστα, στην τιμή των 15-18 ευρώ τη μπάλα το τριφύλλι τον χειμώνα. Αν είναι δυνατόν! Και 350 ευρώ τον τόνο το καλαμπόκι!
Παλαιότερα το νησί είχε πολλά ζώα. Τι συνέβη στο μεταξύ;
Τα ζώα ήταν πέντε φορές παραπάνω από αυτά που έχουμε σήμερα. Κάποιοι μεγάλοι κτηνοτρόφοι σταμάτησαν, τα παιδιά τους δε συνέχισαν και τα ζώα είτε πουλήθηκαν, είτε πήγανε στο σφαγείο. Ο Θεός ξέρει πόσοι και ποιοι θα συνεχίσουν. Εγώ θα συνεχίσω, διότι είμαι από 12 χρονών στα ζώα. Δεν ξέρω να κάνω άλλη δουλειά. Πού να πάω;
Γιατί εδώ στην Σαμοθράκη κάποιοι παραγωγοί δεν προχωράτε στην αγορά αρμεκτηρίων;
Δε με κουράζει το άρμεγμα των ζώων και είναι και πιο γρήγορο από το αρμεκτήριο. Αρμέγω γύρω στα 100 πρόβατα σε περίπου 45 λεπτά, μία φορά το πρωί και μία το βράδυ. Όποιου του αρέσει το γάλα μας ας το πάρει, όποιου δεν του αρέσει ας το αφήσει. Αλλά βλέπω ότι οι εταιρείες δίνουν μάχη, για να πάρουν το γάλα της Σαμοθράκης!
Με το γάλα, λοιπόν, τι γίνεται; Ποια είναι η δική σας παραγωγή;
Παράγω λιγότερο από 100 κιλά τη μέρα, το δίνω στον συνεταιρισμό, όπου είμαι μέλος κι ο συνεταιρισμός στη συνέχεια το δίνει για επεξεργασία στη γαλακτοβιομηχανία Εβροφάρμα. Παλαιότερα, δίναμε στον Όμηρο…
Δε σας ακούω ικανοποιημένο…
Γιατί να είμαι ικανοποιημένος; Πρώτα παίρνουν όλοι οι άλλοι και τελευταίοι οι κτηνοτρόφοι.
Πάνε καλά οι συνεταιρισμοί ακούω…
Καλά πάμε κι εμείς, αλλά είμαστε μικρός συνεταιρισμός. Τα μέλη δεν είναι πολλά, τα μεγέθη των εκμεταλλεύσεων στο νησί είναι επίσης μικρά.
Η ευλογιά σας ξάφνιασε νομίζω…
Δεν το περιμέναμε αυτό που συνέβη . Όλοι περιμένουμε τη ‘σειρά’ μας. Δεν έχουμε όνειρα, δεν μπορούμε να κάνουμε σχέδια. Έρχονται εδώ κάποιοι άνθρωποι με καλές προθέσεις, όπως οι επιστήμονες σήμερα, οι οποίοι μας μίλησαν για τη σύνδεση της κτηνοτροφίας με τον αγροτουρισμό και το άνοιγμα των μονάδων σε τουρίστες, αλλά δυστυχώς έχουμε τόσα προβλήματα που δεν μπορούμε να τους ‘ακούσουμε’. Περιμένουμε από ώρα σε ώρα να σφάξουμε τα κοπάδια μας.
Ας κλείσουμε με ένα μήνυμα προς την πολιτεία. Ποιο θα ήταν αυτό;
Να αγαπήσει τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους. Να μην τους βλέπει σαν… λεπρούς. Δεν φτάνουν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, έχουμε και το κυνηγητό της πολιτείας. Δεν είμαστε κατώτεροι, ίσοι με όλους τους άλλους είμαστε. Παράγουμε τροφή και ‘βγάζουμε’ τα χρήματά μας όλη μέρα στο χωράφι, το βουνό, το μαντρί. Όλοι μας εδώ στην Σαμοθράκη, οι κτηνοτρόφοι, έχουμε περάσει πνευμονία, πέρυσι έφτασα στο νοσοκομείο με πνευμονία, αφού είμαστε όλη μέρα έξω διότι τα ζώα μας δεν είναι μαθημένα να μπαίνουν εύκολα στο μαντρί. Περνάμε «τα Πάθη του Χριστού», για να τα βάλουμε μέσα. Είμαστε δίπλα τους όταν πεινάνε, όταν διψάνε, όταν γεννάνε. Δεν έχω φύγει στιγμή από τα ζώα. Ακόμα κι Αλεξανδρούπολη που πάω για δουλειές, δε βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στα ζώα…