Δίκτυο Μετακινούμενων Κτηνοτρόφων: Συνεχίζει δυναμικά

Ολοκληρώθηκε σήμερα Σάββατο 3 Οκτωβρίου το διήμερο συνέδριο που διοργάνωσε το Δίκτυο Μετακινούμενων Κτηνοτρόφων στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας για να τιμηθεί το Διεθνές Έτος Λιβαδιών και Βοσκών 2026.

Η δεύτερη ημέρα του συνεδρίου «Δρόμοι της κληρονομίας- Μονοπάτια του μέλλοντος: Έχουμε μια ιστορία να διηγηθούμε», ήταν αφιερωμένη στη σχέση της μετακινούμενης κτηνοτροφίας με τον πολιτισμό, την κοινωνία και τις γεύσεις.

Η κτηνίατρος Αλεξάνδρα Μέγα, διευθύντρια της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων αναφέρθηκε στα προϊόντα της ορεινής τυροκομίας και τόνισε ότι προϋπόθεση για να τα απολαύσουμε είναι η ύπαρξη γάλακτος και, φυσικά, η διατήρηση της μετακινούμενης κτηνοτροφίας. «Όχι για τις επιδοτήσεις, όχι για τη λαογραφία», τόνισε, αλλά για τη βιώσιμη παραγωγή και διακίνηση προϊόντων με προστιθέμενη αξία.

Η Αλ. Μέγα πρότεινε να ξεκινήσει άμεσα και με την υποστήριξη πολλών δημόσιων φορέων συστηματική καταγραφή των τυριών που κινδυνεύουν να χαθούν σε διάφορα σημεία της χώρας όπου η ορεινή τυροκομική παράδοση είναι παρούσα.

Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο Μανούρι Βλάστης ένα προϊόν που  ‘ζευγαρώνει’ με τον Μπάτζο από το τυρόγαλο του οποίου παράγεται αλλά και την Ούρδα Αερομηλίτσας ένα σπάνιο αλλά εξαιρετικό παραδοσιακό τυρί τυρογάλακτος.

Ενημέρωσε μάλιστα τους συνέδρους ότι στις 22 Οκτωβρίου, στη Γαλακτοκομική Σχολή, στον Κατσικά Ιωαννίνων θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση στην οποία θα συμμετέχουν με παραδοσιακά τυριά σπουδαστές της Σχολής οι οποίοι σήμερα είναι επαγγελματίες τυροκόμοι.

Στην εισήγησή της η διευθύντρια της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων αναφέρθηκε στις δυνατότητες που προσφέρει στους παραγωγούς η νομοθεσία για την «Ιδιοπαραγωγή Τυροκομικών Προïόντων», μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος παραγωγής αλλά κι ένας τρόπος βιοπορισμού για κτηνοτρόφους – ειδικά για μετακινούμενους κτηνοτρόφους.

«Σε κάποιες χώρες στην Ευρώπη οι καταναλωτές προαγοράζουν ολόκληρη την παραγωγή των μικρών αυτών τυροκομείων πριν καν αρχίσει η τυροκόμιση» είπε χαρακτηριστικά.

Η γεωπόνος- ζωοτέχνης και μεταδιδικτορική ερευνήτρια Μαρία Σπηλιώτη (Ph.D) αναφέρθηκε στην έννοια του ‘τροφοπολιτισμού’ και στην εισήγησή της παρουσίασε στρατηγικές παραγωγής και διοίκησης οι οποίες μπορούν να μετατρέψουν την παραδοσιακή ταυτότητα των προϊόντων της μετακινούμενης κτηνοτροφίας σε υψηλή προστιθέμενη αξία.

Ζήτησε από τους παραγωγούς να προτιμήσουν τις βραχείες αλυσίδες διακίνησης των προϊόντων τους, δηλαδή την κατανάλωσή τους σε μια γεωγραφική περιοχή κοντά στον τόπο παραγωγής, χωρίς όμως να απορρίπτει τις μακρές αλυσίδες αξίες όπου τα προϊόντα ταξιδεύουν και καταναλώνονται μακριά από τον τόπο παραγωγής τους.

Στην παρέμβασή του ο Μενιδιάτης κτηνοτρόφος  Ιωάννης Κοντογιάννης Πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής ‘Άγιος Γεώργιος’ αναφέρθηκε στα προβλήματα των κτηνοτρόφων στην Αττική και τοποθέτησε ως σημαντικότερο το γεγονός ότι η ελληνική πολιτεία δεν έχει καταφέρει παρά τις πιέσεις δεκαετιών να θεσπίσει συγκεκριμένες ζώνες παραγωγής τροφής.

«Ο πολιτικός μηχανικός εξελίχθηκε με τα χρόνια και κατάφερε να γίνει πολεοδόμος, ο λογιστής κατάφερε να γίνει εφοριακός αλλά ο κτηνοτρόφος έμεινε στάσιμος» είπε ο μαχητικός κτηνοτρόφος και ζήτησε από την πολιτεία να δημιουργήσει σχολές μαθητείας για κτηνοτρόφους και, φυσικά, Αγροτικά Επιμελητήρια.

Ο ζωοτέχνης- κτηνίατρος και μετακινούμενος κτηνοτρόφος Γεώργιος Ζιάγκας, το κοπάδι που οποίου παραμένει ακόμα ‘αποκλεισμένο’ στη Σαμαρίνα, αναφέρθηκε σε ζητήματα που σχετίζονται με την υγεία των ζώων που μετακινούνται στις ορεινές περιοχές, διαπιστώνοντας ότι κάποια από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα σταβλισμένα ζώα (στα πόδια, στην πέψη κ.ά.), δεν υπάρχουν στα ζώα που μετακινούνται από τα πεδινά στους ορεινούς όγκους κατά τη διάρκεια του θέρους.